– Η βασική εξέταση είναι η αναλογία λευκωματίνης/κρεατινίνης ούρων (UACR) σε τυχαίο ή πρωινό δείγμα.[5][6]
– UACR ❤ mg/mmol θεωρείται φυσιολογική ή «ήπια αυξημένη», ενώ UACR ≥3 mg/mmol θεωρείται παθολογική και χρειάζεται επανέλεγχο.[2][6][7]
– Χρόνια νεφρική νόσος ορίζεται όταν UACR >3 mg/mmol επιμένει ≥3 μήνες, ιδίως σε συνδυασμό με eGFR <60 ml/min/1,73m² ή άλλα ευρήματα.[6][7][2]
•Τι κάνω με τα αποτελέσματα
– Αν UACR ❤ mg/mmol και δεν υπάρχει άλλο καρδιομεταβολικό ή νεφρικό νόσημα, επανέλεγχος προτείνεται περίπου σε 12 μήνες (screening σε ομάδες κινδύνου όπως διαβήτης, υπέρταση κ.λπ.).
– Αν UACR ≥3 mg/mmol, επανάληψη σε ~3 μήνες για να αποκλείσεις παροδική αύξηση (λοίμωξη, έντονη άσκηση, εμπύρετο κ.ά.) και, αν επιμένει, χαρακτηρίζεται ως χρόνια λευκωματουρία/#ΧΝΝ.
– Παράλληλα πρέπει να ελέγχεται και να παρακολουθείται #eGFR, γιατί ο συνδυασμός χαμηλού eGFR και αυξημένης UACR προσδιορίζει τον κίνδυνο εξέλιξης νεφρικής νόσου και καρδιαγγειακών συμβαμάτων.[7][6][2]
•Πότε ξεκινώ ή ενισχύω θεραπεία
– Η εικόνα τονίζει ότι η αντιμετώπιση «χτίζεται» πάνω στις υπάρχουσες συνοσηρότητες: #παχυσαρκία, #υπέρταση, #διαβήτης, #καρδιαγγειακή_νόσος, #καρδιακή_ανεπάρκεια, eGFR <60. – Βασικά φάρμακα είναι: ACEi/ARB (ιδίως σε υπέρταση ή/και διαβήτη), αναστολείς SGLT2 (με ελάχιστο eGFR συνήθως ≥20 ml/min/1,73m²), ανταγωνιστές αλδοστερόνης/MRA (με eGFR ≥25 και προσοχή στο κάλιο) και σε διαβήτη GLP‑1 RA για επιπλέον νεφροπροστασία. – Ο #οικογενειακός_ιατρός ξεκινά ή εντατικοποιεί αυτά τα φάρμακα σύμφωνα με τις ενδείξεις (HTN, T2DM, καρδιακή ανεπάρκεια, ASCVD), ρυθμίζει πίεση/γλυκαιμία/λιπίδια και επανεκτιμά UACR κάθε 3–6 μήνες σε μέτρια‑σοβαρή λευκωματουρία. •Πότε παραπέμπω σε νεφρολόγο – Η εικόνα προτείνει παραπομπή όταν υπάρχει υποψία σπειραματονεφρίτιδας: ανεξήγητη αιματουρία με πρωτεϊνουρία ή νεφρωσικού τύπου πρωτεϊνουρία. – Άλλη ένδειξη είναι «υψηλός κίνδυνος νεφρικής ανεπάρκειας» (π.χ. 3–5% 5ετής κίνδυνος με εργαλεία όπως KFRE), πολύ υψηλή UACR >30 mg/mmol ακόμη και με eGFR ≥60 ή ταυτόχρονη προοδευτική πτώση eGFR, ανθεκτική υπέρταση, διαταραχές ηλεκτρολυτών.
– Παραπομπή χρειάζεται επίσης σε σοβαρή #λευκωματουρία με #αιματουρία, σε διπλασιασμό UACR μέσα σε ένα έτος, όταν η αιτία της λευκωματουρίας δεν είναι σαφής ή όταν, παρά τη βέλτιστη αγωγή, η λευκωματουρία δεν βελτιώνεται.
•Τι πρέπει να προσέχει πρακτικά ο ιατρός ΠΦΥ
– Να εντάξει τον έλεγχο UACR και eGFR στον τακτικό έλεγχο ασθενών με παράγοντες κινδύνου (T2DM, υπέρταση, CVD, παχυσαρκία, οικογενειακό ιστορικό ΧΝΝ) και να τεκμηριώνει αν η λευκωματουρία είναι επίμονη (≥3 μήνες).
– Να χρησιμοποιεί συνδυαστικά UACR + eGFR για σταδιοποίηση/πρόγνωση, να ρυθμίζει επιθετικά τους τροποποιήσιμους παράγοντες (πίεση, σάκχαρο, λιπίδια, κάπνισμα) και να επανεκτιμά σε προκαθορισμένα διαστήματα (ετήσια στους σταθερούς, ανά 3–6 μήνες στους υψηλού κινδύνου).
– Να έχει χαμηλό κατώφλι για έγκαιρη παραπομπή όταν πληρούνται τα κριτήρια της εικόνας, γιατί η πρώιμη νεφρολογική εκτίμηση συνδέεται με βραδύτερη εξέλιξη ΧΝΝ και καλύτερες καρδιαγγειακές εκβάσεις.
